Dyscyplina

Powiedz szczerze...

Możesz przepracować schematy i nadal jeść za dużo

To właśnie zauważyłam u wielu moich kursantek. Wiedziały już, co robią. Rozumiały, dlaczego się przejadają. Znały moje podejście. A mimo tego przy stole nadal odpalał się stary automat:

Bo jeśli przez lata jadłaś dużo, sama wiedza nie zawsze wystarczy. Czasem trzeba po prostu wyćwiczyć nowe zachowanie. I właśnie od tego jest Dyscyplina.

Znasz to?

„Ale ja po małej porcji dalej chcę jeść”

Właśnie dlatego samo hasło „jedz mniej” jest bezużyteczne. Jeśli całe życie jadłaś dużo, Twoja głowa może oczekiwać konkretnej objętości, konkretnego pełnego talerza, konkretnego uczucia po posiłku. I kiedy zjadasz mniej, może pojawić się: „to już?”, „przecież jeszcze mogę”, „mam ochotę na dokładkę”, „zostało trochę, szkoda wyrzucić”.

Dyscyplina uczy Cię, co zrobić właśnie w tych kilku minutach. Bo bardzo często od nich zależy, czy kończysz posiłek przy satysfakcji, czy przy przejedzeniu.

Ważne

To nie jest głodzenie się

Nie chcę, żebyś odchodziła od stołu głodna. Nie chcę, żebyś siedziała z połową obiadu i zaciskała zęby. Nie chcę, żebyś jadła „jak najmniej”. Masz nauczyć się przestawać jeść w momencie, kiedy jedzenie zrobiło już swoją robotę. Nie za wcześnie. Nie za późno. Do momentu satysfakcji.

Przez lata możesz być przyzwyczajona do kończenia posiłku dopiero wtedy, kiedy czujesz „uff, jestem pełna”. Ale pomiędzy „jestem głodna” a „jestem przejedzona” jest cały obszar, który wiele osób po prostu pomija. To właśnie tam chcę nauczyć Cię przestawać jeść: w momencie, kiedy głód zniknął, jedzenie nadal smakuje, ale nie potrzebujesz już kolejnych kęsów, żeby czuć się dobrze. To jest moment satysfakcji.

W praktyce

Co dokładnie ćwiczysz

• Jak zwolnić jedzenie bez siedzenia nad obiadem przez godzinę.
• Jak nie dokładać automatycznie.
• Jak zostawić ostatnie kilka kęsów, kiedy już Ci wystarczy.
• Jak odróżnić „jeszcze chcę” od „jeszcze potrzebuję”.
• Jak zauważyć satysfakcję wcześniej.
• Jak jeść mniejszą porcję bez myśli, że to kara.
• Jak nie dojadać tylko dlatego, że jedzenie zostało.
• Jak wrócić do praktyki po gorszym posiłku.

Dla kogo

Dla osoby, która teorię już zna

To może być dla Ciebie, jeśli:

• znasz moje podejście, ale nadal jesz duże porcje,
• rozumiesz głód i sytość, ale często jesz więcej, niż naprawdę potrzebujesz,
• wiesz, że mniejsza ilość by Ci wystarczyła, ale trudno Ci ją zaakceptować,
• często bierzesz dokładkę bardziej z przyzwyczajenia niż z potrzeby,
• dojadasz, bo „szkoda zostawić”,
• jesz szybko i moment satysfakcji zauważasz dopiero po fakcie,
• chcesz schudnąć i potrzebujesz więcej praktyki w jedzeniu mniejszych porcji.

Najważniejsze

Liczy się to, co wydarzy się przy następnym posiłku

Nie interesuje mnie, czy po lekcji powiesz „ale to było ciekawe”. Interesuje mnie, czy przy obiedzie zauważysz: „normalnie wzięłabym dokładkę, ale teraz sprawdzę, czy naprawdę jej potrzebuję”.

Czy odłożysz widelec. Czy dasz sobie chwilę. Czy zauważysz satysfakcję. Czy zostawisz kilka kęsów. Czy pierwszy raz pomyślisz „w sumie już mi wystarczy”. Bo właśnie z takich momentów zaczyna się jedzenie mniejszych porcji.

Efekt

Co ma się zmienić po tych 10 dniach

• Szybciej zauważasz moment satysfakcji
• Rzadziej przejadasz się tylko dlatego, że jedzenie nadal jest
• Łatwiej zostawiasz jedzenie na talerzu
• Rzadziej automatycznie bierzesz dokładkę
• Spokojniej patrzysz na mniejszą porcję
• Jesz bardziej świadomie
• I łatwiej utrzymujesz ilość jedzenia, która wspiera odchudzanie

W pakiecie

Dyscyplina: 10 dni praktyki jedzenia do momentu satysfakcji